Jaki lekarz pomoże na hemoroidy?

Lekarzem, który zajmie się diagnozą i leczeniem chorób hemoroidalnych jest proktolog. Dziedzina, którą reprezentują specjaliści proktologii działa w obrębie leczenia wszelkich chorób jelitowych i odbytniczych. Praktyka lekarska prowadzona jest niemalże w każdym – mniejszym i większym mieście.

Kiedy należy zgłosić się do proktologa?

Hemoroidy to częsta przypadłość, która choć przykra, bywa przez pacjentów bagatelizowana. Warto więc dowiedzieć się, że klasyfikacja hemoroidalna dzieli się na cztery stadia zaawansowania. W przypadku ostatnim wizyta u lekarza jest koniecznością, mimo, że zarówno badanie, jak i sam problem bywa dla pacjenta wstydliwy.

IV stopień zaawansowania choroby

Wiedząc już jaki lekarz na hemoroidy należy mieć świadomość czym charakteryzuje się ostatnie stadium zaawansowania choroby hemoroidalnej. Guzki krwawnicze, których jednorazowo podczas przebiegu przypadłości może występować nawet kilka, nieleczone, potrafią rozrastać się do rozmiarów znacznie przekraczających granice odbytu. W takich sytuacjach niemożliwe jest ani wydalanie, ani normalne funkcjonowanie. Ból sprawiają wszelkie pozycje – siedząca, leżąca oraz stojąca. Utrudnione bywa nawet chodzenie. W takich sytuacjach często nie pomagają nawet środki przeciwbólowe.

Jak przygotować się do wizyty?

Z reguły konsultacja nie jest w żaden sposób skomplikowana. Wystarczy jedynie wiedzieć w jaki sposób może przebiegać, aby przygotować się na nią przede wszystkim psychicznie. Oczywiście, samo badanie nie będzie z całą pewnością pozbawione krępujących sytuacji. Lekarz za pomocą wywiadu z pacjentem oraz badań musi postawić odpowiednią diagnozę, która pozwoli na wdrożenie odpowiedniej metodyki leczenia.

Wywiad – jakie pytania zada lekarz?

Oczywiście w tej kwestii wiele zależy od proktologa, ale pacjenci, którzy w swoim życiu odbywali już podobne konsultacje twierdzą, że każdorazowo pytani byli o:

  • odczuwanie bólu podczas wypróżniania, przyjmowania różnych
  • pozycji, oraz współżycia seksualnego,
  • odczuwanie pieczenia lub swądu,
  • pojawienie się jakiejkolwiek niezidentyfikowanej wydzieliny z okolic odbytniczych,
  • uczucie niepełnego wypróżnienia,
  • częstotliwość defekacji,
  • oraz nawyki żywieniowe.

Następną częścią konsultacji jest tak zwane badanie wziernikowe, do którego zaliczają się:

  • anoskopia – polegająca na wprowadzeniu wziernika przez odbyt,
  • rektoskopia – lekarz wprowadza cienką, metalową lub plastikową rurkę o długości 20-30 cm, w celu oceny stanu błony śluzowej,
  • kolonoskopia – badanie to opiera się na wprowadzeniu do całego jelita grubego wziernika o długości 130 do 200 cm. Wykonanie takiego zabiegu może uchronić pacjenta od interwencji chirurgicznej.

Oczywiście przed wizytą należy zadbać również o odpowiednią higienę intymną. Warto przygotować się także na możliwość koniecznego przeprowadzenia badania fizykalnego, które zaliczane jest do najmniej przyjemnych.